Słuch


Słuchzmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia. Fale dźwiękowe: Przez powietrze docierają do małżowiny usznej, następnie przewodem słuchowym zewnętrznym do błony bębenkowej. Pod wpływem drgań powietrza błona bębenkowa porusza przylegający do niej młoteczek. Drgania z młoteczka są przekazywane na kowadełko i strzemiączko, za pośrednictwem okienka owalnego trafiają do ucha wewnętrznego, gdzie drgania są zamieniane na impulsy nerwowe, które nerwem słuchowym docierają do ośrodków słuchowych w korze mózgowej.

PRZEWODZENIE DŹWIĘKÓW DROGĄ POWIETRZNĄ[1] Dźwięk skierowany przez małżowinę uszną do przewodu słuchowego zewnętrznego wprawia w drgania błonę bębenkową i tzw. aparat akomodacji tj.kosteczki słuchowe i mięśnie ucha środkowego.Dzięki ruchom podstawy ostatniej z trzech kosteczek-strzemiączka-w okienku owalnym błędnika, drgania akustyczne przenoszą się na płyny, jakimi wypełniony jest ślimak.Ponieważ płyny są nieściśliwe, na to aby podstawa strzemiączka mogła wykonać ruch w głąb ucha wewnętrznego musi dojść do kompensacyjnego wychylenia-w stronę jamy bębenkowej-błony drugiego okienka ucha wewnętrznego zwanego okrągłym.Ta tzw. gra okienek jest niezbędnnym warunkiem prawidłowego przenoszenia dźwięków drogą powietrzną, bębenkowo-kosteczkową. <center>Słuch człowieka - podstawowe dane[2]</center>

Słuch u zwierząt

Ludzkie ucho nie wyłapuje dźwięków, które słyszalne są dla zwierząt. Na przykład u psa zakres słyszalnych dźwięków waha się w granicach od 15 do 40 000 Hz, zaś u człowieka zakres ten wynosi 16 - 20 000 Hz. Ponadto psy lepiej lepiej słyszą dźwięki o wyższej częstotliwości, dlatego też często komunikacja pomiędzy psem a człowiekiem odbywa się za pomocą specjalnego gwizdka.

Zobacz też

Kategoria:Akustyka Kategoria:Psychoakustyka (Z)mysły